1* DEEP-SKY  Features / Galaxies


NGC 3511/13 two galaxy’s in the constellation Crater. 

Both are visible at 89x, the 3511 catch my eye first as an elongated faint nebula with a brighter core. The 3513 take a little more time to spot but ones you can see its place there you find a very faint patch of grey nebula. With a magnification of 142x is the 3511 the same but the 3513 is now easy to observe as a shapeless faint nebula without bright core. (The 12” Dobson was used in Belgium for the observation here described)

NGC 3511/13 2 sterrenstelsels in het sterrenbeeld Crater.

Twee stelseltjes die haalbaar zijn bij 89x. De 3511 valt onmiddellijk op als een zwakke langgerekte nevel met iets heldere kern. De 3513 heeft wat meer tijd nodig maar vertoont zich als vormloos grijs vlekje. Bij 142x zijn de details voor de 3511 dezelfde, maar de 3513 komt nu duidelijk over als vormloos neveltje zonder kernverheldering. (Waarnemingen gemaakt met de 30 cm Dobson zijn gemaakt van uit België)



De M33 is een spiraalstelsel met mag.(B) 6.3 met een grote van liefst 65.6’ x 38.0’en de PA = 23° 

De NGC 604 diffuus neveltje met een grote van 1.5 boogminuten. 

De M33 is gemakkelijk zichtbaar in de zoeker en net haalbaar met het blote oog. Bij 75x toont de nevel diffuus aan met een ovalen vorm en een zwakke kernverheldering. De nevel waaiert grenzeloos uit en vertoont zwakke verhelderingen die verspreid liggen over het oppervlak. De hoofdnevel verdraagt geen groter verhoudingen met dit instrument, maar om details uit te halen zoals de NGC 604 ga ik tot 120x. Het diffuus neveltje is te zien als een klein ovaal schijfje, scherp begrenst met lichte verheldering naar het centrum toe.

The M33 is a galaxy from mag.(B) 6.3 and a size of 65.6’ x 38.0’ and the PA = 23°

The NGC 604 diffuse nebula with a size of 1.5 arc minutes. The M33 is a huge galaxy and easy to find with the naked eye. By 75x the nebula shows diffuse, with an oval shape and a core that brighten a little. The edges are smooth and runs over undetected in the dark background. The nebula is somewhat patchy and gently brighter toward the centre. A bigger magnification with this telescope of the M33 is useless there you look straight true. Only when you want to observe the NGC 604 you need to push up the power. By 120x this little diffuse nebula is oval shaped, the edges are sharp and the centre is a little bit brighter.

M104 the Sombrero galaxy in the constellation Virgo. 

A fantastic sight at 89x, the galaxy is cut in two peaces by a very thin dust lane. This belt of dust and gas is situated south of the bright centre. There’s a bright hallo stretching on both sides of the dust lane. Those details are much better at 142x and the biggest part of the galaxy nebula is on the North side of the dust lane. This part has the same length like the dust lane.

M 104  Sombrero Galaxy in het sterrenbeeld Virgo. Bij 89x een fantastisch zicht, het stelsel wordt door midden gesneden door een fijne stofband. Deze stofband bevindt zich ten zuiden van de heldere kern. De hallo sterkt zich langs beide zijden uit als een ronde bol. Bij 142x zijn de details duidelijker en is er ten noorden van de stofband een breder neveldeel aanwezig met dezelfde lengte die gelijk is aan de stofband



Het Multi Galaxy System ARP 236 of de IC1623/1623A en het wat verder afgelegen IC1622. De melkweg stelseltjes, zijn 3 kleine nevelvlekjes en bezitten maar een grote tussen 1.0’ en 0.5’! Dus onmiddellijk wat meer uitvergroten en de eerste details waren daar. De IC1623 en 1623A waren duidelijk te scheiden als twee kernen, te vergelijken met het cijfer 8. De IC 1623A kwam het grootst en helderst over. Beiden hadden een lichte verheldering naar de kern. Beiden ingebed in één zelfde zwakke achtergrond nevel hun omtrekvorm was rond. De IC1622 was zwakker daar deze alleen maar het licht uitstrooide van één stelsel.
Een zwakke kernverheldering kon waargenomen worden. De vorm van de nevel was moeilijk te bepalen. Dit neveltje ligt op circa 3’ in de richting PA 234°. Een mooi zicht bij een vergroting van 188x met een beeldveld van 26’ en gebruik van een LPR filter. 
Multi Galaxy System ARP 236 or the IC1623/1623A and some more distant IC1622. The galaxies are 3 little nebula spots with a size between 1.0 "and 0.5"! So what we need is more magnification and the first details are visible. The IC1623 and 1623A were clearly separated as two cores, comparable to the number 8. The IC1623A was the biggest and brightest on. Both had a slight clarification to the core. Both were in the same weak background haze and their circumferential shape was round. The IC1622 was weaker because this was emitting light from only one nebula system. A weak core clarification could be observed. The shape of the nebula was difficult to determine. This small nebula is approximately 3 'toward PA 234°. A beautiful view at a magnification of 188x with a field of view of 26' and using a LPR filter.


Twee van mijn favoriete objecten om te observeren zijn de  ARP244 of NGC 4038 & 4039, ook genaamd “Antenne Galaxys” en de NGC4027 & 27A of de ARP 22. Beiden bevinden zich in het zuidelijke sterrenbeeld Corvus dicht bij het enorme sterrenbeeld Virgo. Eens de fantastische M104 in het beeldveld ga je circa 12° zuid west onder de hoek PA 236°. Wanneer de eerste 2 stelsels in het beeldveld verschijnen (4038/39) valt onmiddellijk de hartvorm op die zo overduidelijk is op foto’s. De hartvorm wordt veroorzaakt door 2 fuserende stelsels. Met de 20” Newton bij 120x met LPR filter is er een verschil in helderheid op te merken tussen beide stelsels. De noordelijk gelegen 4038 bezit duidelijk een helderder kern deel in de vorm van een sikkel met de lange as oost west gericht. De nevel toont vlokkerig aan bij 200x en de omtrek is duidelijk waar te nemen. De kern van de 4039 vloeit langzaam uit naar de randen, van helder naar heel zwak. Ook hier bij 200x is er een vlokkerige structuur waar te nemen maar minder uitgesproken dan zijn noordelijke buur. Beide stelsels zijn ten oosten verbonden door een iets helderder deel wat de hartvorm nog meer accentueert. In dit deel van de nevels kan ik een zwakke start waarnemen van de twee armen. Deze worden weggeslingerd door krachten aanwezig in beide stelsels. De zuidelijke arm is het best te observeren.

NGC 4038/39 Antennae Galaxy’s in the constellation Corvus.To see details I used 142x then you see the shape of both galaxy’s together as a heart. The tip of the heart is pointed east. The brightest one is the northern galaxy 4038, there is also a brighter part in the North area of the nebula. The 4039 is without details and homogeneous enlightened. The edges of the heart shape are well defined.

De NGC 4027/27A circa 40’ weg op PA 234° van de Antenne nevels, vinden we het eigenaardig gevormde melkwegsysteem, ook genaamd ARP22. Bij 120x zie ik een mooi neveltje met een ovaalvormige omtrek. De kern is iets helderder en vloeit uit naar de randen. Er is een zwakke impressie van een uitstulping ten NW in de nevel. Bij 200x is er geen twijfel meer en ontwaar ik te NW een uitwaaierende arm. Deze arm is goed te volgen en buigt af naar noordelijke richting, om dan nog door te lopen noord oost. De arm is ongeveer 1’ in lengte en toont aan als een gebogen nevelsliertje. 4.5’ zuidelijk ligt de 4027A, deze is heel wat moeilijker met een magnitude van 14.5 visueel, vertoont hij zich als een zwak vormloos vlekje. Het systeem 4038 zou circa 55 miljoen lichtjaar ver liggen en het tweede systeem zou 83 miljoen lichtjaar verwijderd liggen van ons. Astronomie is toch fascinerend dat we licht kunnen detecteren die zo ver terug gaat in tijd.

Two of my favorite objects to observe are the ARP 244 or NGC 4038 & 4039, also called "Antenna Galaxy  and NGC 4027 & 27A or ARP 22. Both are located in the southern constellation Corvus close to the huge constellation Virgo. Once the fantastic M104 in the field go about 12° south-west under the angle PA 236°. When the two first systems in the field appear (4038/39) immediately I can see the heart shape that is so evident in photographs. The heart shape is caused by two merging Galaxies. With the 20” Newton at 120x with LPR filter there I notice a difference in brightness between the two systems. The northern 4038, clearly possesses a brighter core portion in the form of a crescent with the long axis oriented east-west. The nebula shows patchy at 200x and the outline is clearly seen. The core of the 4039 flows slowly out to the edges, from clear to very weak.
Again at 200x is patchy structure can be observed but less pronounced than its northern neighbor. Both systems are connected to the East by a slightly brighter part which further accentuates the heart shape. In this part of the nebulae I can detect a weak start of the two arms. These are thrown by forces present in both systems. The southern arm is best to observe. 


The NGC 4027/27A about 40 'away at PA angle 234° from the Antenna galaxies, we find an oddly shaped galaxy system, also called ARP 22. At 120x I see a beautiful misty patch with an oval-shaped outline. The core is slightly brighter and flows out to the edges. There is a faint impression of a bulge NW in the nebula. At 200x there is no doubt, and I perceive the start of an arm going NW. This arm is easy to follow and curves toward the North  then bends down to the North east. The arm is approximately 1' in length, and shows as a curved hazy piece. 4.5' south is the 4027A, it is much more difficult with a visual magnitude of 14.5, the nebula shows himself as a weak formless patch. The system 4038 would be about 55 million light years away and the second system would be 83 million light years away from us. Astronomy is so fascinating don't you think, that we can detect light that is so old!






The NGC 7479 and the Sthephans quintet and the NGC 7331.
Wanneer Pegaseus heel dicht bij het zenit vertoeft in de vroege avond uren, mag je zeker niet vergeten om eens bezoekje te brengen aan enkele mooie melkwegstelsel in Pegaseus. Om te beginnen het SB stelsel NGC7479 mag 11.6 (b) grote 4.1’x3.1’. Bezit een duidelijke heldere centrale balk met 2 uitwaaierende armen. Verdraagt grote verhoudingen en is goed haalbaar. 

When Pegaseus is very close to the zenith, than the time is excellent to observe some beautiful galaxy in Pegaseus. To start the SB system NGC7479 11.6 (b) large 4.1 "X3.1". Has a clear bright beam with 2 arm extensions. Big magnification are no problem.



Zeker eens het alom bekende Stephans Kwintet bezoeken. Het multi galaxie systeem NGC 7317-20 dat bestaat uit 5 neveltjes en bezit magnitudes tussen 13.2 & 14.3. Oké niet bepaald helder maar voldoende uitvergroten en perifeer waarnemen is hier belangrijk. Dit is meestal de beste methode voor deze groepen sterrenstelsel. En het gebruik van een gewone LPR filter kan ook wonderen doen, bijvoorbeeld het contrast opvoeren tussen stelsel en achtergrond! Bij uitvergrotingen boven de 240x met de 20" newton zijn alle 5 de stelseltjes waar te nemen als nevelvlekjes klevend aan elkaar. De helderste nevels vertonen een zwakke verheldering naar de kern toe. 

Certainly you have to visit the famous Stephan's Quintet. The multi system galaxy NGC 7317-20 that includes 5 galaxy's and these nebula's has a magnitudes between 13.2 & 14.3. Okay not exactly bright but sufficient magnification and peripheral perception is important here. This is usually the best method for this galaxy groups. And the use of an ordinary LPR filter can also do wonders, for example, increase the contrast between system and background! When I use a magnification above 240 times I can see the shapes of the 5 galaxy's, but they still stick together. Only the bright members have a slightly brighter core. 

Dan is er nog een multi galaxie systeem de NGC 7331 en zijn 3 dichte buren. De hoofdnevel is heel gemakkelijk haalbaar als lange ovaal vormige schijf met helderheids nuances verzwakkend naar buiten toe. Maar de drie satelliet systemen zijn van een ander kaliber. De magnitudes liggen tussen 14.4 & 15.2 wat betekent om enig detail te bespeuren is een donkere hemel en een grote kijker opening van groot belang. Dan pas zijn de er 3 vage vormloze vlekjes te ontwaren. De twee multi galaxy systemen liggen maar op 30’ van elkaar dus uitmunten om eens het gereflecteerde beeld van dit gebied te ontleden.

Then there is a multi-system the galaxy NGC 7331 and its 3 close neighbors. The mean galaxy is easily achievable but the three satellite systems are of a different caliber. The magnitudes are between 14.4 & 15.2 which means a dark sky and a large aperture are of great importance. Only than I am able to see the 3 faint shapeless galaxy's hovering in space. The two multi galaxy systems are only 30' apart so excellent to decompose the reflected image in the field of your telescope.

Wat mij onmiddellijk opvalt bij de NGC 247 is de uitgestrektheid en van deze zwakke nevel daar de SB (helderheid van de oppervlakte) maar 14.2 bedraagt. Maar toch verrassend helder genoeg om de grote ovalen vorm te ontwaren met alsook de duidelijk opvallende spiraalarm ten noorden in het stelsel. Een kleine donkere opening in de nevel wordt daardoor zichtbaar en contrasteert heel goed met de heldere kern. De tweede spiraalarm is iets moeilijker maar valt op door een inkeping ten oosten in de Nevel. Daardoor is dit armdeel plotseling smaller dan het centrale gedeelte van de nevel. Hij toont heel granuleus aan over het volledige oppervlak en is een must to see object. 

De NGC 247 is een spiraalstelsel met mag. 9.1 en een grote van 21.4’ x 6.0’ de PA= 172°. Met de Maksutov 150mm is het een heel moeilijk neveltje bij 75x. De nevel is heel zwak zonder noemenswaardige kernverheldering. De vorm is een langgerekte ovaal, tamelijk scherp begrenst en als het ware vastgehouden door een ster van mag. 9.5 in het westelijke uiteinde van de nevel. Bij 90x in een beeldveld van 44’ is er ten hoogte van een dicht bijgelegen ster met mag.11 een zwakke kernverheldering waar te nemen. Het helderste deel van de langgerekte ovalen nevel ligt in het westelijke deel. Verdraagt geen groter verhoudingen met deze telescoop. 

What immediately strikes me in the NGC 247, is a very weak stretched out nebula, the SB (surface brightness) is only 14.2. Yet surprisingly bright enough to discern the large oval shape with a clear and conspicuous spiral arm north in the system. A small dark gap in the nebula structure becomes visible in this way and contrasts well with the bright nucleus. The second spiral arm is slightly harder but is characterized by a notch in the East Nebula. That's why suddenly the arm portion get narrower than the central portion of the nebula bulge. Shows very granuleus to the entire surface and is a must to see object. (20” NEWT)

The NGC 247 is a galaxy with mag. 9.1 and a size of 21.4’ x 6.0’ de PA= 172°. 
With the Maksutov 6”  is the galaxy difficult to observe by 75x, it's only a weak patch with no core. The shape is elongated and the edges are fairly sharp. On the West tip of the galaxy there’s a faint star mag. 9.5. By 90x in a field of 44’ there’s a star of mag.11 close and opposite to the centre, this star divide the galaxy in the middle. The core is a little brighter with no sharp edges. The brighter part of the elongated galaxy lies in the western part. A bigger magnification with this telescope gives no further details.

De NGC 253 overschrijdt de grenzen van Cetus en verlaat het sterrenbeeld om Sculptor binnen te vallen. Daar bevindt zich naar mij inziens het mooiste melkwegstelsel na de Andromeda nevel. Na het centreren van het heldere melkwegstelsel zijn er onmiddellijk details in overvloed. Een vlokkerige structuur wordt mee getrokken door twee over duidelijke spiraalarmen. Donkere nevelgebieden vullen de openingen op tussen deze talloze nevelwolken. De kern is stervormig en vertoont helderheid nuances. Dit alles wordt omsponnen in een zwakker alles omvattende nevel, deze geeft het uiterlijk een 3d effect. Onbegrijpelijk als je denkt dat dit een verzameling is van opnieuw miljarden zonnen met planeten en misschien intelligent leven. De NGC 253 is een spiraalstelsel met mag. 8 (B) met een grote van 27.7’ x 6.7’ en een PA van 52°. (20” Newt)
Deze nevel is gemakkelijk waarneembaar in de 40 mm zoeker als een wazig ovalen vlekje. Samen in het beeldveld ten oosten zie ik ook de bolhoop NGC 288. Met de Maksutov 150mm bij 75x observeer ik een langwerpige ovalen nevel die verschillende condensatie's vertoont in de neveldelen rondom de kern. Het zuidwestelijke deel van de langwerpige nevel is er een opvallende wolkvormige verheldering die naar het midden toe verhelderd. Bij 100x tot 150x bezit de nevel verschillende zwakke verhelderingen die de indruk geven de spiraalarmen te volgen. Ten NO valt de nevelrand het meest op als een gebogen sluier. De heldere langwerpige kern bezit opvallende verschillen in oppervlaktehelderheid en is doorkruist met donkere slierten. In de kern kan ik een 5 a 6 sterren onderscheiden als het ware ingebed in de nevel.

The NGC 253 exceed the boundaries and it leaves the constellation Cetus to invade Sculptor. That is to me the most beautiful galaxy to view after the Andromeda galaxy. After centering the bright galaxy immediately details are visible. A flaky structure is pulled along by two obvious spiral arms. Dark nebula fields fill the gaps in between those numerous nebula clouds. The core is star-shaped and exhibits brightness nuances. All this is spun in a weaker all-encompassing mist, it gives the look a 3d effect. Incomprehensible if you think this is a collection of trillions of suns with planets and perhaps intelligent life. (20” Newt) 

The NGC 253  is a galaxy with mag. 8 (B) and a size of 27.7’ x 6.7’ with a PA of 52°.This galaxy is easy to spot In the 40mm finder scope. I observe a small oval nebula, and also in the same view the globular cluster NGC 288. With the Maksutov 6” By 75x I observe a big elongated galaxy with different condensations spread over the nebula. At the southwest part of the elongated galaxy there’s a obvious cloud shape patch that’s grows brighter to the centre. By 100x to 150x is the galaxy huge and it shows different brighter areas. it gives my the impression that those patches following the spiral structure of the galaxy. At the northeast border of the galaxy you will find the brightest part. In the bright elongated core there are different brighter areas roamed with dark lanes. 

 You can see NGC 253 above & NGC 288 below left corner, in one field

De NGC 288 is een bolhoop van mag.8.1 waarvan de V.tip =  12.6 mag. en de V(HB) = 15.3 mag. de grote bedraagt 13.0’. Met de Maksutov 150mm Bij 75x geeft de bolhoop al enkele details vrij. De eerste zwakke sterren in de omgeving rond de nevel worden zichtbaar als fonkelende lichtjes van circa mag.12 a 13. Bij 100x tot 150x lost de achtergrondnevel zich op tot een 20 tal sterren waarvan enkele in de heldere kern. Geschatte mag. van de sterren is tussen 12 en 14. De grote van de bolhoop bij deze verhouding is circa 10’

The NGC 288 is a globular with mag.8.1 the V.tip =  12.6 mag. and the  V(HB) = 15.3 mag. the size is 13.0’. 

With the Maksutov 6” By 75x the globular gives some details free. The first faint stars in the area around the centre becomes visible like glittering flecks of mag. 12 to 13. By 100x to 150x the background nebula dissolve in about 20 stars, a few of those stars are situated in the core. Estimated magnitude of those stars is between 12 tot 14. The size of the globular with this magnification is 10’ 


Links ziet u de NGC 253 bovenaan rechts en de NGC 288 links onder


NGC 3115 Spindle Galaxy in the constellation Sextant. 

Bright and beautiful galaxy at 89x. This edge-on galaxy is situated NW-ZE. I estimate the size 4.4’x0.8’. The star shaped centre of the galaxy is surrounded by a fainter part. This part is again surrounded by an oval shaped faint nebula. At 142x the galaxy surface brightness is homogeneous enlightened. The steps from out the centre are now fading in each other. 

NGC 3115 Spindle Galaxy in het sterrenbeeld Sextant. 

Mooie heldere nevel bij 89x is zichtbaar op zijn zijkant. Het melkwegstelsel is gericht NE-ZW en bezit een grote van circa 4.4’x0.8’. De stervormige kern is omringd door wat zwakker ovaal deel die dan opnieuw omvat wordt door een uitwaaierende langgerekte ovaal. Bij 142x vertoont de nevel zich meer egaal met heldere stervormige kern.



sasteria 2015