4* Features of our sun / Observing the Sun in H-alfa light.


Now today with the new technology it is possible to observe, from our observatory the Sun in Ha-light. The chromosphere is a thin layer of the Sun's atmosphere just above the photosphere, roughly 10,000 kilometers deep (approximating to, if a little less than, the diameter of the Earth). The chromosphere is more visually transparent than the photosphere. The name comes from the fact that it has a reddish color, as the visual spectrum of the chromosphere is dominated by the deep red H-alpha spectral line of hydrogen. What we kind of features can we observe in the chromosphere?

Nu vandaag met de nieuwe technologie is het mogelijk om de zon in Ha-licht te observeren vanuit onze sterrenwacht. De chromosfeer is een dunne laag van de zon atmosfeer net boven de fotosfeer, ongeveer 10.000 kilometer diep (of ongeveer als, als niet een beetje kleiner dan de diameter van de Aarde).
De chromosfeer is visueel meer transparanter dan de fotosfeer. De naam komt van het feit dat het een roodachtige kleur is. Het visuele spectrum van chromosfeer wordt gedomineerd door de donkerrode
H-alpha spectraal lijn van waterstof.
Wat voor soort items kunnen we waarnemen in de chromosfeer?


Picture taken at Sasteria with the Lunt 60mm Ha solar telescope.



Prominences: These look like eruptions from the disk (edge) of the Sun. Prominences can be small spiky looking details, or large cloud like detail with fine feather like internal features. They are in fact, Ionized hydrogen emissions being projected from the limb. Prominences are anchored to the Sun's surface in the mesosphere, and extend outwards into the Sun's troposphere.

Protuberansen: Deze lijken op uitbarstingen van de schijf (rand) van de Zon. Protuberansen zijn soms als kleine stekelige details of soms als grote wolken met fijne vederachtige details. Ze zijn in feite geïoniseerd waterstof emissies die worden geprojecteerd vanuit de zonnerand. De protuberansen zijn verankerd aan het oppervlak in de mesosfeer van de zon en breiden verder uit naar buiten toe in de zon troposfeer.

Filaments: These are string like features on the surface of the Sun. At high resolution they take on a 3D effect due to the cooler aspect of the filament contrasted against the bright hot Sun. They are actually prominences being viewed against the surface.

Filamenten: Dit zijn koord achtige details op het oppervlak van de zon. Met een hoge resolutie nemen ze een 3D-effect aan als gevolg van het koeler aspect van het filament in contrast met de heldere  hete zon. Ze zijn eigenlijk protuberansen bekeken van bovenaf tegen het zon oppervlak.

Spicules: A spicule is a dynamic jet of about 500km diameter on the Sun. It moves upwards at about 20 km/s from the photosphere. Father Angelo Secchi of the Vatican Observatory in Rome discovered them in 1877. The chromosphere is entirely composed of spicules. These features can be seen as "fur" around the edge of the disk.

Spicules: Een spicule is een dynamische straal van ongeveer 500 km diameter op de zon. Het beweegt opwaarts aan 20 km/s gezien vanaf de fotosfeer. Vader Angelo Secchi van de Vaticaanse Sterrenwacht in Rome ontdekte dit in 1877. De chromosfeer is volledig samengesteld uit spicules. Deze details kunnen omschreven worden als een soort „ vacht" rond de rand van de zonneschijf.

Plage: This is a bright region in the chromosphere of the Sun, typically found in regions of the chromosphere near sunspots. The plage regions map closely to the faculae in the photosphere below, but the latter have much smaller spatial scales. Accordingly plage occurs most visibly near a sunspot region. Faculae have a strong influence on the solar constant, and the more readily detectable because chromospheric plage areas traditionally are used to monitor this influence. In this context "active network" consists of plage-like brightening extending away from active regions, as their magnetism appears to diffuse into the quiet Sun, but constrained to follow the network boundaries.

Plage: Dit is een helder gebied in de chromosfeer van de zon, doorgaans te vinden in de regio's van de chromosfeer in de buurt van zonnevlekken. De plage regio's sluiten nauw aan met het faculae gebied in de  onderliggende fotosfeer, maar ze bezitten een veel kleinere ruimtelijke schaal. Daarom gebeurt dat plage het meest zichtbaar zijn in de buurt van een zonnevlekken regio. Faculae hebben een sterke invloed op de zonconstante en gemakkelijker detecteerbaar. Chromosferise plage gebieden worden traditioneel  gebruikt om deze faculae invloed te monitoren. In deze context "actief netwerk" bestaat de plage-achtige verhelderingen als verlengingen die wegvloeien van de actieve regio's, omdat hun magnetisme lijkt te verspreiden in de rustige zon, maar het beperkt zich tot de grenzen waar het magnetisme netwerk stopt.

Solar Flares: A solar flare is a violent explosion in the Sun's atmosphere. Solar flares take place in the solar corona and chromospheres, heating plasma to tens of millions of Kelvin and accelerating electron, protons, and heavier ions to near the speed of light. They produce electromagnetic radiation across the electromagnetic spectrum at all wavelengths from long-wave radio to the shortest wavelength gamma-rays. Most flares occur in active regions around sunspots, where intense magnetic fields emerge from the Sun's surface into the corona. Flares are powered by the sudden (timescales of minutes to tens of minutes) release of magnetic energy stored in the corona.

Solar Flares: Een zonnevlam is een explosie in de zon atmosfeer. Zonnevlammen vinden plaats in de corona en chromosfeer, alsook het verwarmde plasma van tientallen miljoenen Kelvin en de versnelde elektronen, protonen en zwaardere ionen in de buurt van de lichtsnelheid. Zij produceren elektromagnetische straling in het elektromagnetische spectrum bij alle golflengten van lange golf-radio tot en met de kortste golflengte gammastralen. De meeste explosies vind men in de actieve gebieden rond zonnevlekken waar de intense magnetische velden uit het zon oppervlak komen tot in de corona. De explosieve vlammen worden aangedreven door de plotselinge (termijnen van minuten tot tientallen minuten) uitstoot van magnetische energie opgeslagen in de corona.

Just like with light observation you can do scientific work while enjoying the view at the eyepiece. Here you don’t need a filter to protect you agianst the dangereus Sun light. The telescope is specially build to observe safely the chromospere. Also here we can use a classification to determine what we see on the Sun edge. One of those classification can be, the Zirin prominence Classification. As you see (right) there are a lot of different shapes in prominences. You don’t need to enlarge much to see them, these features are enormous and they show there details very easy. We also use a kind af scale to predict the quality of the seeing. For this we use the Wedel scale. This provide you a number for how good the transparency is at the moment of observation.

Net zoals het observeren in wit licht, kun je hier ook wetenschappelijk werk verrichten. Wanneer je een Ha-kijker gebruikt moet je geen extra filter meer aanschaffen. Deze kijker is onmiddellijk klaar in gebruik en bescherm je ogen tegen gevaarlijk zonlicht. Om de soort waargenomen protuberansen te onderscheiden gebruik ik de "Zirrin protuberansen classificatie". Er zijn heel wat verschillende vormen en groten alsook rustige en heel actieve protuberans gebieden. 



Het is niet nodig om grote verhoudingen te gebruiken om deze explosieve vlammen waar te nemen. Ze zijn immers massaal groot en vragen enkel een perfecte scherpstelling om hun fijne vederachtige details te ontwaren. Om de seeing te bepalen gebruiken we de schaal van Wedel. Volgens een nummer met waarde kunnen we de transparantie van de lucht inschatten en zo een volledige waarneming verrichten. Denk er aan zorg voor een schaduwrijke kijkhoek door bijvoorbeeld een pet met grote zonneklep te gebruiken. Reflecterend zonlicht via het oculair-lens kan gemakkelijk roet in het eten gooien als het gaat om de chromosfeer te observeren.

What can you see at the eyepiece of a Ha-60mm solar telescope. There is notting better then to show this with a few drawings that I made from prominences.













For locating the prominences and other suface details you can use the same technic as used with white light observation. A crosshair eyepiece is very practical for these observations. To determine the axes of the Sun, you can turn on the eyepiece till one of the lines fit the E-W direction while moving the telescope.   

Om de locatie te bepalen van de waargenomen details kun je een kruisdraad oculair gebruiken. Zowel in wit licht als ook in Ha-licht kunnen we zo de O-W lijn vast leggen in het oculair. Beweeg de telescoop en draai aan het oculair terwijl de zon beweegt. Zorg er nu voor dat de rand prefect een van de draden volgt terwijl je de telescope beweegt. Eens dit tot stand gebracht is, plaats je de zon terug in het oculair center en je bent klaar om de locaties van verschillende details te noteren.


sasteria 2017